a couple of days ago I disoverd that if you piece all the trinity pre celtic spirals together. you end up with the shape of the universe. .!!
I was watching a lecture on http://feedthefire.ning.com/video/video/listTagged?tag=mathematicians about how the world is made of blackholes.and what we are seeing is the light that send out by that black hole and is being turned around. and that way giving structure to the universe. http://www.theresonanceproject.org/ crystallizing it
important in the lecture is that the universe takes on a circular shape supported by a David star. ( two triangles who are opposing forces)
I tought hey I know a shape that is a spiral and a triangle. Its a symbol I always loved as a child. I saw it for the first time in Bretagne in france I have a medallion of this symbol and a Tshirt ( thats to small now)
So I started puzzling. and I did that whole night long.
first I tried. tried to fit them together normally at that point I only could make a triangle but they fitted together perfectly. then I turned them around ( see one of the picture) and I could make the star of David. than I kept on putting things together and I ended up with the way our universe is made of. with all the structures of light. etc It was an amazing find and I would love to share it with you guys.
I realized that every one of them was a blackhole.



- notice that even the small triangles in the middle of the symbol have become stars of david. so making it perfect * that's also a blackhole
- notice that only the outside of the circel is empty showing us that we live in a blackhole.
- there was no other way to fit these things together and make a bigger shape. I tried many shapes. just for fun . only able to make a triangle. and this.
look at these graphs.from http://www.theresonanceproject.org/graphics.html

its the same thing.

Also Google for the flower of life. an ancient symbol that shows you how how the black holes are interacting with each other just as in the trinity .
http://www.soulsofdistortion.nl/images/picture%2012.gif
what does this mean. lets trow our history books away. things are just not what we have structured it to be let the structure not be the driving force in this. empty your self. make space for new light
I will make youtube video out of this.. all. hope that will be easier to understand.
hugs
DJ www.douwedicht.blogspot.com
08:44
| Author:
Douwe Jan Schrale
Mijn ego schoot lachend door de ruimte
Kakelend omdat hij zijn ding niet meer kon doen.
dat waar hij zo gewend aan was
Sssst zei het ego tegen zich zelf,
je moet even Stil zijn.
|
Tijd
08:36
| Author:
Douwe Jan Schrale
De tijd draait maar.
Het spiralen van weleer tot nu
Tik tak
tis wintertijd in onze dromen
Donkere dagen stomende gedachten.
tik tak
tis wintertijd in ons hoofd
Leg je hand eens op mijn schaduw
voel hoe warm jij me maakt.
Tik Tak.
Ergens anders is het lente
Tik tak ergens anders is het nu.
vrede
08:35
| Author:
Douwe Jan Schrale
Vrede als wit papier over de tafel heen geschreden
Klaar om in elkaar gekreukt te worden.
Of beschreven met de mooiste woorden.
Van een liefdesdwarelaar.
Vrede. In de aarde die klaar is voor de zaaiing,
klaar is voor sneeuw,
klaar is voor de roos die uit haar groeit.
Vrede is De constante beweging van het in en uit
Bevroren onder voeten voortbewegen
De Eindeloze ontstoring van je zelf.
Vrede is de rust,
Het terugkomen.
Het thuiskomen.
Bij jou.
Ik laat mij vanavond verleiden door het boomlicht
De planten schijnen wanneer de zon verdwijnt achter de horizon
Het is een breekbaar soort ontduistering,
zeldzaam in onze contreien.
Zoals het noorderlicht verjaagt werd naar de polen.
Woont ook het boomlicht alleen nog maar ver weg.
Schermlicht is wat ons heden vult.
Tis koud vannacht op zolder, Kaarslicht fladdert
Als de wind langs dakgoot glijd.
De veerpont vaart al twee dagen niet meer.
Het eiland kraakt.
Ik trek het bos in, op zoek naar het schijnsel
maar zie alleen maar hoe het dooft
Bij het kraken van de grote eik.
ik wijk. maar wie kan wijken voor de tijd?
Ik sta op de bodem van een ritselende oceaan
De blaadjes die van ver boven de wolken komen,
moeten het nu doen met de grond.
Opeens wieg ik mij in het groene schijnsel.
Ik hoor ze ze zingen.
Ze huilen de bomen, ze huilen voor het vergeten heden. Ik huil ook.
Ik lig begraven onder takken
|
D-D
17:45
| Author:
Douwe Jan Schrale
Ik ben een huiskamer op sterkwater,
Kijk nu al uit naar later
Mijn stoelen drijven dronken langs het glas
Eeuwen droom ik dat ik buiten was.
hik
Ik ben een storm in cognac glas
Kijk in mijn mijn spiegel en zie dubbel.
Hik
Dubbelglazenruiten bubbel ik van buiten
Breng de wereld in een hik.
Lijk niet eens op die tweede ik.
Daar gaat de deur.
de barvrouw sleurt mij aan mijn benen.
Ik grijp een kruk
en zwaai.. zwaai .. zwaai.
De sterren die dansen vannacht
|
.
.
25 oktober vind de 2de editie van De dag van de laatste bladeren plaats, een poëtische tocht door het waterloopkundigbos.
Om
kwart over 10 Verzamelen we met Dichters verhalenvertellers en muzikanten bij
Natuurmonumenten aan de Voorsterweg.slechts een dag van te voren wordt duidelijk welke route we gaan lopen. de kunstenaars trekken vrij het bos in en Als ze gevonden hebben wat ze zochten dan begint creatie proces pas echt.
Er wordt geschreven en muziek gemaakt over de locaties, plekken Waar de klanken en woorden de grond uit kwamen plekken met een ziel.
de volgende ochtend trekken we langs de locaties en op onze tocht komen we de kunstwerken van Alexandra Klein die ze heeft verweven met het landschap.
Nadien is er voor wie dat wil een kop koffie, en tijd om na praten en te genieten van het schitterende bos.
Entree is gratisWees wel op tijd want als we een maal aan het lopen zijn. zijn wij moeilijk terug te vinden.
locatie View Dag van de laatste bladeren ( publiek in a larger map